Onze parochie

is een boeiende gemeenschap met twee vieringplaatsen:

- de hoofdkerk Sint-Martinus in het centrum

- de kapel van Zavelenborre, halfweg tussen Overijse en Hoeilaart
lees meer op www.kapelzavelenborre.be

DE PAROCHIEPRIESTER
E.H. Roger Ghysens, pastoor
Pastoriestraat, 1 - 3090 Overijse
Tel.: 02/687 74 88
E-mail: roger.ghysens@telenet.be

De federatie Overijse bestaat uit de centrumparochie St.-Martinus en nog vier parochies uit de gemeente Overijse: St.-Joost Maleizen, St.-Maria-Magdalena Eizer, St.-Bernardus Tombeek en St.-Michiel Terlanen.
De zesde parochie van Overijse O.-L.-V.-Jezus-Eik, vormt een aparte federatie met St.-Clemens Hoeilaart.
De federatie Overijse telt ongeveer 24.000 inwoners.

 

  • Kerkraad

    De kerkraad of kerkfabriek is een wettelijk orgaan. De kerkraad telt 9 leden; de burgemeester en de pastoor maken ambtshalve deel uit van deze vergadering. De kerkraad heeft de materiële zorg voor het kerkgebouw, het kerkelijk patrimonium en de diverse voorzieningen ten behoeve van de eredienst. Zijn budget wordt door de overheid gecontroleerd.

    Leden:
    Roger Ghysens, pastoor e-mail: roger.ghysens@telenet.be
    Francis Stroobants, voorzitter e-mail : francis.stroobants@telenet.be
    Etienne Sterckx, penningmeester e-mail: et-sterckx-ov@skynet.be
    Jos Van Haute, secretaris e-mail: jos.van.haute@telenet.be
    Rita Demuylder, lid e-mail: rita.demuylder@overijse.be
    Piet Van San, lid e-mail : piet.vansan@skynet.be

     

  • Parochieploeg

    De parochieploeg is een kleine groep. De leden ervan worden om de vier jaar aangeduid door de parochiegemeenschap. Samen met de pastoor, en onder zijn leiding, zijn zij verantwoordelijk voor het algemeen beleid van de parochie.

    Leden:
    Roger Ghysens, pastoor
    Lieven Baisier
    Frans Demol
    Gustaaf De Broyer
    Catherine Thys

  • Historiek

    Historiek


    De parochie van Overijse-St.-Martinus werd vermoedelijk door St.-Hubertus gesticht die in deze streken tussen 722 en 727 missioneerde. Zij werd toegewijd aan de toen populaire heilige Martinus en ressorteerde onder de bisschop van Kamerijk.

    Over het ontstaan van de Sint-Martinuskerk
    Sint-Martinus beeldMaar vanaf 832 wisselde het parochiaal domein van eigenaar dank zij een gift van keizer Lodewijk de Vrome aan zijn gouwgraaf Aginulfus. Van toen af werd de parochie St.-Martinus een "Eigenkerk" van de Karolingers - die zich hier ter plekke in hun "borcht" kwamen vestigen - en van de hertogen van Brabant.
    In 1234 verwierf de parochie St.-Martinus van hertog Hendrik II haar vrijheidskeure. De pas opgerichte abdij van 's Hertogendaal (1230) te Hamme-Mille bij Leuven - waar Margareta, een dochter van de hertog, abdis werd - kreeg het patronaat. De bevoogding duurde tot aan de Franse Revolutie. Maar van de abdij is er nooit een grote spirituele invloed uitgegaan.


    De parochie St.-Martinus was dus op zichzelf aangewezen. En zij heeft haar "Vrijheid" ten volle benut. Eén van de voornaamste uitingen van de bloei na de bekomen "Vrijheid" was de stiching omstreeks 1267 van een begijnhof - "Mariëndal" - met een eigen kerkhof, een begijnenpastoor en twee kapelanijen. De nog bestaande sierlijke gotische begijnhofkapel is er de beste getuige van. Begijnhoven ontstonden alleen in zeer bloeiende parochies.
    Ook het gasthuis St.-Hubertus was uitdrukking van een bloeiende gemeenschap. Gasthuizen vond men enkel op grote transitplaatsen. Het gasthuis St.-Hubertus had een eigen kapel en was groot genoeg om er zowel de reizigers als de fratres en sorores - die er het beheer van waarnamen - in onder te brengen.

    artikel algemeen2
    Processievaandel

    Van de 12de tot de 14de eeuw, kende de parochie haar grootste bloei. In de eerste helft van de 14de eeuw telde zij niet minder dan dertien residerende priesters. Binnen de vesten: de pastoor of plebaan, de onderpastoor of subplebaan - een functie alleen gekend in een stedelijke agglomeratie - de pastoor of curitas van het begijnhof, de priester-provisor van het gasthuis, en de kapelanen van O.L.-Vrouw, van het H.-Kruis & St.-Elisabeth en van St.-Jan Evangelist. En buiten de dorpskom: de kapelanen van Rosieren, van Tombeek, van Terlanen, van Terdekt, van Tenbisdomme of ter Borcht, en van het Tempeliershof. De moederparochie verbond de talrijke wijken en bracht er al de inwoners, de adel zowel als de gewone laat, samen in één kerk. Hoe verscheiden van oorsprong en rechtspositie de gelovigen ook waren, de kerk verbond hen in éénzelfde geloof. Zij vormden één geestelijke communitas.


    Het kerkgebouw was bovendien tegelijkertijd én geestelijk schutsoord én "borcht" tegen alle ontij. Wanneer alles in de omgeving verwoest werd, bleef de St.-Martinuskerk het enige toevluchtsoord. Dit was nog het geval op 7 maart 1489, toen de troepen van Maximiliaan I het dorp platbrandden. De toen nog geheel romaanse kerk ging - met uitzondering van de toren, die van vóór 1200 dateert - volledig in de vlammen op. Drie- à vierhonderd inwoners die er hun toevlucht hadden gezocht, kwamen om.
    De kerk werd opnieuw herbouwd (1489 - 1520) met een vernieuwd schip, een kruisbeuk en een koor met versierde en geritmeerde steunberen. In 1520 was het bouwwerk klaar en Justus Lipsius werd er op 18 oktober 1547 gedoopt.


    In 1581 - ten tijde van de godsdiensttroebelen - werd de kerk opnieuw door brand geteisterd.
    In de nacht van 28 op 29 april 1692 ging gans Overijse wederom in de vlammen op. De oorzaak was een schouwbrand. Ook de kerk bleef niet gespaard. De heropbouw van de gewelven, het schip, de zijbeuken en de toren zou 27 jaar duren.
    Maar het verval van de parochie was ingezet. Geleidelijk zakte Overijse - in de 14de eeuw nog een stad in wording - weg naar een landbouwersdorp.
    Het tanend inkomen van de bevolking, en bijgevolg het dalend aantal betaalde missen samen met het gebrek aan priesters, dwongen de clerus ertoe zich te reorganiseren. In 1745 werden de meeste kapelanijen met de Cure geünieerd. Alleen de pastoor en twee onderpastoors bleven over. Zelfs het begijnhof had geen eigen pastoor meer.


    Met de opkomst van de druiventeelt onder glas in de 19de eeuw zouden het inkomenspatroon en de leefgewoonten in de streek grondig wijzigen. Er kwam een tweede bloeiperiode. Van 1869 tot 1881 onderging het kerkgebouw een grondige neogotische restauratie door architect Almain D'Hase.
    In 1996 werd het interieur herschilderd en van 1999 tot 2001 volgde een nieuwe buitenrestauratie onder leiding van architecte Denise Debrouwer.

    Sporen van de geschiedenis
    Van de rijke parochiale geschiedenis vinden we in de St.-Martinuskerk heel wat sporen terug.
    De 12de-eeuwse romaanse toren. Het 15de-eeuwse schip, kruisbeuken en koor.
    De vroeg-16de-eeuwse gotische doopvont met wapenschild van Wittem met een 18de-eeuwse geelkoperen deksel.
    De twee wijwatervaten uit de 16de en 17de eeuw. De vier geelkoperen altaarkandelaars uit de 17de eeuw.
    De portiekvormige zijaltaren van gemarmerd hout van ca. 1700. De rococomuurbeschotten in het transept en de zijbeuken van ca. 1750 en de zes biechtstoelen van 1750-1800. Het eiken koorgestoelte van 1880 van Hendrik en Jozef Goyers uit Leuven, de orgelkast van 1871 van de gebroeders Camby uit Brussel, en het Merklin-Schütze-orgel uit dezelfde periode.
    Een Brabantse St.-Antonius Abt-beeld is vroeg-16de-eeuws.
    Beeld St.-Antonius Abt.
    De Mechelse O.L.-Vrouw met Kind van ca. 1550.

    Bezienswaardige schilderijen zijn: de Emmaüsgangers, de Kruisoprichting en de O.L.-Vrouw van de Rozenkrans, alle uit de Vlaamse school van het eind van de 18de eeuw. De 19de-eeuwse H.-Helena geschilderd door Stevens.
    In het koor vooraan zitten drie brandglasramen van de Gentenaar Capronnier van ca. 1880 en links één van de Overijsenaar Jean Rigaux van 1980. In de zijbeuken bevinden zich twaalf ramen van Jan Colpaert van ca. 1950.
    In de kerk vindt men het graf van Maria Lips, zuster van de humanist Justus Lipsius. En onder het koor ligt een grafkelder met zeventien leden van de prinselijke familie van Horne, voorouders van de Belgische koninklijke familie. De stamboom die dat bewijst hangt in de sacristie.


    om meer te weten over Overijse in het algemeen

  • 1

 

Nieuws Overijse

  • In onze gezamenlijke strijd tegen het corona-virus zijn er GEEN vieringen meer in onze kerken vanaf 2 november tot en Lees meer
    In onze gezamenlijke strijd tegen het corona-virus zijn er GEEN vieringen meer in onze kerken vanaf 2 november tot en met minstens 13 december.
Er zullen ook geen doopsels toegelaten zijn en begrafenissen zullen slechts met 15 aanwezigen kunnen doorgaan.
Sommige kerkgebouwen zullen op bepaalde momenten open zijn voor een persoonlijke gebed, maar dan gelden volgende regels : er mogen maximaal 4 personen samen in de kerk, er is een mondmasker verplicht en moet men op een veilige afstand van elkaar blijven.
De Sint-Martinuskerk zal elke zondag open zijn van 10u tot 12u.
  • De Pastorale Zone Druivenstreek: een nieuw verhaal voor onze parochies!   In de Pastorale Zone Druivenstreek worden omwille van de Lees meer
    De Pastorale Zone Druivenstreek: een nieuw verhaal voor onze parochies!
 
In de Pastorale Zone Druivenstreek worden omwille van de uitgestrektheid drie zondagsgemeenschappen opgericht : Hoeilaart, Overijse en Huldenberg.
InfoavondenOndertussen zijn de drie informatie-avonden in de verschillende toekomstige zondagsgemeenschappen voorbij. Het waren mooie bijeenkomsten waar de zoneploeg zich kon voorstellen en het verhaal van de zondagsgemeenschap kon vertellen.
Priester Elia Cantaert sprak het welkom uit en schetste nog even de voorgeschiedenis: wat we nu hebben uitgeschreven is de vrucht van drie jaar nadenken en zoeken. Het begon met een stuurgroep die vervolgens uitmondde in een prezoneploeg. In mei 2019 brachten we een eerste stand van zaken en nu wordt alles concreet uitgebouwd. Elia maakte van de gelegenheid gebruik om uitdrukkelijk de met pensioen gaande federatiepastoors (Roger Nuyts, Roger Ghysens, Jaak Bertmans) en parochieassistente (Odette Delvaux) en de mensen van de stuurgroep (Chris De Koninck, Odette Delvaux, Johan Vanloo voor Hoeilaart) te bedanken.
 

 
Zondagsgemeenschap: een gemeenschap rond de verrezen Jezus
Na het gebed door pastoor Jan Herinckx die de verantwoordelijke priester van de zone wordt, vertelde diaken Johan Van der Vloet het verhaal achter de zondagsgemeenschap. Daar zitten twee woorden in: zondag en gemeenschap.
Zondag verwijst naar die eerste zondag in de geschiedenis: de dag waarop Jezus verrees. Het is die verrijzenis die de kerkgemeenschap mogelijk maakte. Ze is onze basis en een boodschap van hoop en vreugde. Wij willen leven uit de kracht van die verrijzenis en die delen met de wereld.
Dan is er het woord gemeenschap: door de verrijzenis is de kerkgemeenschap ontstaan. Een bijzondere gemeenschap, waar ieder mens gelijkwaardig is en een nieuwe wereld, het Rijk Gods gebouwd wordt. We willen in onze zondagsgemeenschap dat samenzijn sterk gaan benadrukken. Dat doen we door een verwelkomde en dienstbare gemeenschap te zijn. Door warme vieringen te houden die mensen aantrekken en moed geven. Door het leven van plaatselijke gemeenschappen te verbinden. Door mensen nabij te zijn in hun mooie en moeilijke momenten.
Diaken Johan besloot met het verhaal van de wonderbare visvangst. De leerlingen zagen het, misschien net als wij vandaag, niet meer zo goed zitten. En ze gaan terug vissen. De hele nacht zijn ze op het meer, maar ze vangen niets. Maar dan zien ze iemand langs de oever van het meer die hen zegt: ‘vaar naar het diepe en gooi je netten langs de andere kant uit’! En zie: het net scheurde haast van de massa vissen. Het zijn dezelfde vissers, dezelfde boten en netten, maar ze vissen op een nieuwe manier. Zo vraagt Jezus ons vandaag om hoopvol een nieuw verhaal te schrijven met de kerkgemeenschap. En te geloven dat we er niet voor onszelf zijn, maar voor de wereld op zoek naar zin en vertrouwen.
 
Viering van de Zondagsgemeenschap
De zondagsgemeenschap wordt het meest concreet in de zondagse eucharistieviering. De viering van de zondagsgemeenschap vormt de ruimte waar alle elementen van ons kerkzijn worden beleefd: liturgie, catechese, diaconie of dienst aan de gemeenschap, evangelisatie.
Zoneploeg
Pieter van Wetten begeleidt onze zoneploeg vanuit het vicariaat. Tijdens de infoavond stelde hij achtereenvolgens alle leden voor aan de aanwezigen.
De zoneploeg vormt gezamenlijk het beleidsorgaan van de Pastorale Zone Druivenstreek en bestaat uit: verantwoordelijke pastoor Jan Herinckx, meewerkend priester Elia Cantaert, meewerkend diaken en contactpersoon evangelisatie Johan Van der Vloet, pastoraal coördinator en verantwoordelijke zonesecretariaat Germaine Pennie, contactpersoon catechese Nina Grujicic, contactpersoon diaconie Jacqueline Brenart, contactpersoon liturgie Kristine Peeters. De contactpersoon voor het tijdelijke (functie nog niet ingevuld) ondersteunt de zoneploeg voor de financiële kant van de pastoraal.
 
De Pastorale Zone Druivenstreek in de praktijk
De drie zondagsgemeenschappen Hoeilaart, Overijse en Huldenberg vormen geen aparte entiteiten, maar zijn met elkaar verbonden. De meeste activiteiten plannen we per zondagsgemeenschap, maar voor een aantal zullen we ook overkoepelend met de hele pastorale zone werken. We streven er naar dat we overal ongeveer dezelfde manier van werken hanteren op de verschillende pastorale domeinen die nauw met elkaar zijn verbonden: liturgie, catechese, diaconie, evangelisatie.
De zondagsgemeenschap is een groeiproject: leren van elkaar en samenwerken, oog hebben voor het goede wat er is en wat nu nog kan, openstaan voor het nieuwe wat komt, voortdurend evalueren en bijsturen.
We brengen wekelijks een bijdrage over de voortgang en de werking van de nieuwe pastorale zone.  Hieronder volgt de uitleg van het domein liturgie die Kristine Peeters heeft gebracht op de infoavond.  
 
Domein Liturgie
Wat betekent liturgie? Letterlijk: het werk van het volk. Daar waar bidden iets individueels is, is liturgie een gemeenschapskwestie. Vieren, ontmoeten, samenkomen. Het goddelijke en het menselijke verbinden doorheen woorden, handelingen, symbolen, rituelen. De Blijde Boodschap, vredeswens, Onze Vader, het kruisteken. De liturgie is een ervaring: een ruimte van openheid waarin God zich laat zien als degene die ons tot gemeenschap roept en maakt. Liturgie verandert ons, brengt ons samen in Christus, is een pelgrimstocht waarin we op weg gaan met elkaar en met God. Liturgie is meer dan de eucharistieviering, het behelst alle samenkomsten waar we luisteren naar het woord van God, waar we samen bidden en zingen, bv. gebedsdiensten, rozenhoedje, bedevaarten, zegeningen.
Liturgie is niet vanzelfsprekend. De deelname neemt af en de uitdaging is groot: het Woord van God vertalen naar de mens en naar de samenleving van vandaag; taal en vormen vinden die de mensen ècht raken. Hoe kunnen we daarop inspelen met een sterke liturgische pastoraal en verbonden met catechese, evangelisatie en diaconie?
Wie liturgie zegt, denkt wel spontaan aan de vieringen en aan de uren. Daarom gaan we hier in dit stukje dieper in op de regeling van de vieringen vanaf 7 november 2020. Eerst de grote lijnen en dan concreet voor hier ter plekke.
 
Vieringen in de Pastorale Zone Druivenstreek – algemene lijnen
- Op zondag is er een eucharistieviering in elk van de drie zondagsgemeenschappen.- De zondagsgemeenschap kan occasioneel ‘op verplaatsing spelen’, bv. bij catechesevieringen, processies, patroonsfeesten, feesten van verenigingen, enz. Ook praktische redenen kunnen meespelen bij een verplaatsing, zoals de grootte van de kerk.- Pastoor Jan Herinckx en priester Elia Cantaert gaan voor in die eucharistievieringen. Ze kunnen niet overal tegelijk zijn en dit brengt dus een paar wijzigingen in de uren mee.- In Sint-Clemens in Hoeilaart is die eucharistieviering op zondag om 9u30, in Sint-Martinus te Overijse om 11u, in Onze-Lieve-Vrouw Huldenberg om 9u30 (en in Sint-Jan Tervuren om 11u).- We nodigen alle gelovigen van de plaatselijke gemeenschappen uit op die wekelijkse eucharistieviering en ontmoeting in de zondagsgemeenschap. De woord- en communiediensten die nu in de plaatselijke gemeenschap worden gevierd, blijven wel deels bestaan, maar niet op dezelfde uren als de zondagsgemeenschap.- Eén keer per maand op zaterdagavond om 17u30 of om 19u is er een eucharistieviering in de lokale gemeenschap.- Mensen kunnen dus naar een viering gaan in de druivenstreek waar en wanneer het hen het beste past!
 
Vieringen in de Zondagsgemeenschap Hoeilaart
- De zondagsgemeenschap viert eucharistie in de St-Clemenskerk te Hoeilaart, elke zondag om 9u30, met pastoor Jan of priester Elia.- St-Clemens Hoeilaart werkt al vele jaren nauw samen met de lokale gemeenschap van Onze-Lieve Vrouw Jezus-Eik en dat blijft ook zo in de toekomst. In de O-L-V-kerk te Jezus-Eik is er twee keer per maand een eucharistieviering op zondagavond om 17u, op de 2e en 4e zondag van de maand, met pastoor Jan of priester Elia. Jezus-Eik is een bedevaartsoord en we willen open kerk zijn voor wandelaars, bedevaarders, toevallige toeristen. We gaan na een tijdje zien of dit werkt en we passen aan navenant.- Ter gelegenheid van een speciale parochie-feestdag in Jezus-Eik kan de zondagsgemeenschap naar Jezus-Eik gaan en dan zou er op dat moment geen eucharistieviering zijn in Hoeilaart.- Kerstmis, Pasen, Allerheiligen, Aswoensdag, de Goede Week, Paaswake, O-H-Hemelvaart, Pinksteren, O-L-V Tenhemelopneming: in principe in de Zondagsgemeenschap.- Uitvaartdiensten vinden plaats in de lokale kerken met de voorgangers (pastores of leken) die op dat moment beschikbaar zijn. De overledenen van de voorbije maand worden herdacht in de eucharistieviering in de lokale gemeenschap of in de Zondagsgemeenschap. Misintenties in de plaatselijke kerk of in de Zondagsgemeenschap, naar keuze.- Huwelijksvieringen worden voorgegaan door priester Elia en vinden plaats in de kerk naar keuze op een namiddag - omdat we de voormiddag voorbehouden voor uitvaarten.- Kindjes worden voortaan gedoopt in de St-Clemenskerk; de maandelijkse doopviering met priester Elia ligt vast op de laatste zondag van de maand om 14u. De voorbereidende ouderavond voor dopelingen van de hele pastorale zone vindt plaats 1 of 2x per maand, naargelang de vraag, te Overijse en wordt begeleid door diaken Johan of door priester Elia. Lichtmis vieren we samen met de dopelingen van het vorige jaar in de zondagsgemeenschap in de doopkerk, dus in de St-Clemenskerk.
De liturgie is meer dan een opsomming van de uren van de vieringen. Het domein catechese, met onder meer eerste communie & vormsel, wordt in een volgende editie besproken. Hoe we een onthalende gastvrije kerk willen zijn, welke groepen we willen bereiken in de liturgie, dat raakt het domein diaconie of dienst aan de gemeenschap. De inhoud en de taal van de liturgie, deze facetten komen aan bod in het domein evangelisatie.
Dit is een proces dat moet groeien, dat tijd nodig heeft en dat voortdurend wordt geëvalueerd en bijgestuurd.
De zondagsgemeenschap is de gemeenschap van de gelovigen van Hoeilaart èn Jezus-Eik samen.Dit betekent dat die lokale accenten en die eigenheid zichtbaar en voelbaar moeten zijn, ook in de liturgie van de zondagsgemeenschap, bv. in de voorbeden, in een getuigenis of door een lector uit Jezus-Eik. Bij deze een warme oproep aan alle liturgiemedewerkers en andere talenten om de liturgie van de zondagsgemeenschap Hoeilaart mee voor te bereiden, en vorm te geven en vooral eraan deel te nemen. Op die manier vormen we samen Kerk in de Druivenstreek.
De zoneploeg (Jan Herinckx, Elia Cantaert, Johan Van der Vloet, Germaine Pennie, Nina Grujicic, Jacqueline Brenart en Kristine Peeters)
  • 1